Riel, de parel van de Zesgehuchten


Home

Historie
Beschermd dorpsgezicht
Omgeving
In de media

Buurtvereniging
Nieuws

Links
Zoeken

Volkstuinders weerloos tegen diefstal groente en gereedschap

door onze correspondent Geert van Elten

EINDHOVEN - Aan de uiterste oostkant van Eindhoven huist de volkstuinvereniging Stratum. Aan de Brakenstraat, tussen Geldropsweweg en Rielsedijk, wappert achter een hek de vlag van bouwbedrijf Moeskops.


Secretaris Theo Schutjes op het complex van volkstuinvereniging Stratum aan de Brakenstraat. (Foto Irene Wouters)

„Die hebben we neergezet als dank voor wat Moeskops steeds voor ons gedaan heeft“, vertelt secretaris Theo Schutjes. Daar zit dus een verhaal aan vast.

Voor het faillissement van de vrachtwagenfabriek in 1994 vormden de volkstuinders een van de vele DAF-verenigingen. Curator L. Deterink moest zoveel mogelijk bezittingen te gelde maken om de schuldeisers te kunnen betalen, dus de volkstuintjes werden verkocht aan Moeskops. Nu staat er de woonwijk De Puttense Dreef.

„We moesten meteen weg van Deterink“, doet Schutjes zijn verhaal, samen met Cees Tournoy en de broers Wies en Gijs van den Boogaard. „Moeskops heeft toen voor ons dit terrein aangekocht. We betalen een lage huur en kregen deze oude bouwkeet als kantine en een zeecontainer voor het gereedschap.“ De groenten en bloemen doen het goed en zo ook de vereniging. Het bestuur prijst zich gelukkig met de aanwas van jonge leden, onder wie ook veel vrouwen.

Tot zo ver alles goed. Maar de lol van het tuinieren gaat er af door de toenemende diefstallen. Gereedschap is al langer niet meer veilig en deze maand is een groot deel van de winteroogst weggehaald. „Wortels, spruiten, rode kool, boerenkool, savooienkool“, somt Gijs van den Boogaard op. „Ze moeten alles in kruiwagens naar de straat hebben gereden, want die hebben we ook niet meer teruggezien.“

De tuiniers vragen zich af waar het de dieven om te doen is geweest. „Ze hebben voor een paar tientjes groenten, maar de schade aan het hek en op de tuintjes is veel groter“, vult Wies aan. Bovendien is de lol er zo wel een beetje af, geven ze allemaal toe. Hebben ze maanden lang voor niets een paar weken staan schoffelen en water gesproeid.

Extra beveiliging van het afgelegen terrein is niet haalbaar. Aangifte doen bij de politie, daar zien ze het nut niet van in. „Dan zit ik twee uur op het bureau en ik hoor er toch nooit meer iets van“, weet Schutjes. „We doen nu alleen een melding.“

Toch kijken ze al weer uit naar het voorjaar, dat de schop weer de grond in kan voor de paprika’s, aubergines en asperges. En ze moeten op zoek naar een nieuwe zeecontainer, want de oude is bijna doorgeroest.