Riel, de parel van de Zesgehuchten


Home

Historie
Beschermd dorpsgezicht
Omgeving
In de media

Buurtvereniging
Nieuws

Links
Zoeken

Het allerliefste paard

(Verschenen in het Eindhovens Dagblad, 27 november 2002)

Ze zijn 12, 22 en 32. De jongste, Anoek, mailde dat ze het erg leuk zou vinden als er een foto in de krant zou komen van Jeanine en vooral haar paard Vanessa. 'Het is het alllllerliefste paard dat ik ooit heb ontmoet', schreef ze erbij.

Anoek - ze woont in Eindhoven - vindt dat het paard een plaatsje op de Eigenwijzer heeft verdiend omdat ze zo oud is en al vanalles heeft meegemaakt. 'Een paard wordt gemiddeld zo'n 25 jaar; 30 is al echt oud, en Vanessa is 32!', legt ze uit. We spreken af dat onze fotograaf een foto maakt en dat Anoek er een verhaaltje bij schrijft. Hier komt het:


(Foto: Eindhovens Dagblad)

'Vanessa is 32 jaar en Jeanine heeft haar al 22 jaar. Ze staat bij ons tegenover op een wei met 2 shetlanders (eentje daarvan is van mij), en nog een Haflinger, die zijn ook van Jeanine.

Leuke dingen:
De eerste keer dat Vanessa voor het wagentje stond, reed ze recht naar een café waar de vorige eigenaar wel eens een borreltje nam. In een bocht ging ze altijd rennen en zo is zij een keer een passagier verloren. Onderweg is Jeanine verschillende keren een wiel verloren. Jeanine heeft ook altijd gereden. Vaak ging ze kei hard galloperen en als Vanessa moest plassen, reed ze snel de bosjes in. Als Vanessa ging liggen bleef ze ook liggen zodat je ernaast kon liggen, DAT WAS GEWELDIG!

Nu gaat ze niet meer liggen omdat ze te oud en stijf is. Ze heeft nu een tumor en arthrose en vorig jaar heeft ze een beroerte gehad. Ondanks dat staat ze nog iedere morgen hinnikend op dezelfde plaats te wachten in de wei (s'winters gaat ze op stal). Ze is heel moedig en trouw ook al moet ze soms op drie benen lopen van de pijn, ze blijft je achterna lopen. Ze heeft een heel lief karakter. Omdat ze al heel oud is en ook een beetje dement, leven we van dag tot dag met haar. We zijn blij met iedere dag die ze van haar welverdiende rust op de wei kan genieten.

Groetjes Anoek.'